على صدرايى خويى

354

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

شرح مفصلى است بر حديثِ « من عرف نفسه فقد عرف ربّه » . مصحح ديباچه اى در شرح حال و آثار مؤلف در آغاز نسخه در پنج صفحه آورده و در آن ذكر نموده كه : مؤلف در 11 ربيع الاول 1269 ق متولد و بعد از 54 سال عمر در سال 1323 ق از دنيا رفته و بيست و يك اثر از آثار وى را ذكر نموده ، كه از جمله آنها عبارتند از : - / رسالهء الفيض التقى فى حل مشكلات ابن العربى كه جواب از اشكالات مخالفان بر ابن عربى است ؛ - / الدُرّ الملتقطه فى شرح تحفهء المرسله در وحدت وجود ؛ - / الدُرّ اليتيم فى ايمان آباء نبى الكريم صلى الله عليه و آله ؛ - / رشحات انورى كه حواشى بر لمعات عراقى است ؛ - / شهادت الكونين فى شهادت الحسنين عليهما السلام ، معروف به شهادت نامهء كلان ، كه چاپ شده است ؛ - / رساله در تحقيق مَهر حضرت فاطمه زهراء عليها السلام . آغاز : بسمله . حمد بيقياس و سپاس سعادت اساس مرمحمودى را كه رونق بازار سوداييانش از سرمايه ى سوداى خيال اوست . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : محمد عبد الولى بن محمد عبدالعلى مدراسى ؛ حسب فرمايش منشى امير احمد كاكوروى . توضيحات : به تصحيح مولوى سيد شاه محمد حبيب حيدر قلندر ؛ تقريظ مولوى محمد تقى حيدر فرزند مؤلف و تقريظ مولوى حافظ محمد على حيدر فرزند ديگر مؤلف و قطعه تاريخ طبع منظوم از مولوى محمد عاصم و مولوى محمد عالم و تقريظ منشى نور الدين احمد صاحب متخلص به كيفى كاكوروى به اردو با چند قطعه تاريخ منظوم از وى و قطعهء تاريخ منظوم از منشى محمد تاج الدين متخلص به جذب كاكوروى ( ص 256 - / 243 ) ؛ غلط نامه در آخر نسخه ( 2 ص ) ؛ فهرست مطالب در آغاز نسخه ( 2 ص ) ؛ تمامى صفحه ها جدول دار ؛ فهرست كتابهاى منتشر شده توسط مطبعه در ظَهر صفحهء عنوان و دو صفحهء آخر نسخه چاپ شده است . محل چاپ : هند ؛ لكهنو .